چاكرانت شهرها گيرند و جاه * دين تو گيرد زماهى تا به ماه تا قيامت باقيش داريم ما * تو مترس از نسخ دين اى مصطفى اى رسول ما تو جادو نيستى * صادقى هم خرقهء موسيستى هست قرآن مر تو را همچون عصا * كفرها را در كشد چون اژدها تو اگر در زير خاكى خفته‌اى * چون عصايش دان تو آنچه گفته‌اى گر چه باشى خفته تو در زير خاك * چون عصا آگه بود آن گفت پاك سوگندهاى قرآن سوگند عبارت از لفظى است كه با قصد و اراده ، براى اثبات و تأئيد مطلب و موضوعى اعم از آنكه مطابق يا مخالف با واقع باشد بنام كسى يا چيزى كه مورد تعظيم و احترام شخص است به زبان جارى شود مانند مورد قسم قرار دادن بزرگتر از طرف كوچكتر ( فرزند به پدر ) يا بالعكس ( رئيس خانواده به فرزند و كسان ديگر ) . سوگند ، عقيدهء قلبى و بمنزلهء شاهد گرفتن خدا بر حقيقت امرى است تا بوسيلهء آن ، مخاطب بحقيقت و صدق گفتار گوينده واقف شود . قسم در هر زمانى متداول بوده و طبيعى افراد بشر است و فقط در مواقع ضرورى ياد مىشود و تا موضوعى نسبة مهم نباشد انسان نام بزرگى را بر زبان نياورده و آن را مبتذل نميگرداند . در شريعت مقدّس اسلام قسم دروغ و مخالف با واقع نهى شده و از گناهان كبيره محسوب است و كفّاره دارد و همچنين سوگند لغو و بدون قصد و اراده و قسم خوردن راست نيز مكروه مىباشد و اصولا زياد قسم خوردن كراهت دارد و قسم بنام مقدس پيغمبر اكرم و ائمّهء طاهرين عليهم السّلام نيز مردود و مكروه است و خداوند حكيم در آيات 224 و 225 سورهء بقره و 89 سورهء مائده و 92 و 94 سورهء نحل و 2 سورهء تحريم و 10 سورهء قلم ، سوگند را نهى فرموده كه من باب نمونه اولين آيهء آن ذكر مىشود :